ne kadar tükenmişse de sayfaları taksirat makbuzumuzun,
sözünü çok iyi hatırlıyorum büyüklerimin:
allahın verdiği canı yine allah alır evlat
veda günümü çekiyorum şimdi katilin olan o iple..
kan pınarları kurmuştu ağlamaktan kalbimin.
o günki hüznünü çok iyi hatırlıyorum odanın.
özenle katlanmış pembe bir zarf,
öylece yığılıyorum,kaldırıyorlar kolumdan tutup
ve okuma yazmayı unuturan,bıraktığın o mektup..!